Write here, write now

Wat wil je lezen?
Archive
vrijdag
sep142012

Vogue's Fashion Night Out op de P.C. Hooftstraat

Ik denk dat alle aanwezigen van gisteravond het er over eens zijn: de eerste Vogue Fashion Night Out in Nederland was een groot succes. De straat stond afgeladen vol, de sfeer was geweldig en de winkels stonden bomvol enthousiaste feestgangers én klanten. Mijn route begon op het Museumplein, in de rij voor de foto met Victor en Rolf. Daarna was het tijd voor de rest van de straat. Indrukwekkende zwarte Vogue vlaggen wapperde ons tegemoet, het Vogue logo gemaakt van rozen prijkte op de straat. Zilveren Fashion Night Out Mercedessen gleden door de straat, zelfs de tuktuk’s waren in stijl. Wie zegt dat wij in Nederland niet weten wat fashionable is?

Hip geklede dames en heren, nippend aan champagne, gin tonic (Paul Smith), wodka (Blue Blood) of fijne cocktails (Diesel), stonden in en rond de winkels in de straat, waardoor het voelde als één groot doorlopend feest. De tijdelijke Vogue pop up store (in het nieuwe Hugo Boss pand) was afgeladen, ik begreep dat de speciale Vogue t-shirts op den duur zelfs uitverkocht waren!

Over uitverkocht gesproken… de rijen bij Chanel logen er niet om en inderdaad, rond half 10 was Les Twin-Sets de Chanel make-up vrijwel volledig uitverkocht. Toegegeven, het is ook een geweldige collectie geworden. De Infidèle op mijn nagels kreeg in ieder geval veel complimenten. Ik bezocht Burberry om daar voor The Art of the Trench in een Burberry jas gefotografeerd te worden, maar het leek alsof ik een club binnen was gestapt. Champagne, luide muziek en een afgeladen winkel, het was een groot succes. Bij de buren - de geweldige Mulberry boetiek - was het gezellig als altijd. De gouden Bayswater ballonnen waren niet aan te slepen, maar het echte leren model zag ik ook over de toonbank gaan.

Het betoverende duo goochelaars bij Hermès brachten een totaal andere atmosfeer naar de winkel. Wij keken onze ogen uit, ik hoop dat je ze niet hebt gemist want het was een geweldige ervaring. Louis Vuitton’s boetiek was voor de avond omgetoverd tot één groot polkadot paradijs – in de stijl van de Japanse kunstenares Yayoi Kusama. Bezoekers konden op de foto voor een wit met rood gestipte muur – en de uitgeprinte versie direct mee nemen - of zich tegoed doen aan een heerlijk polkadot hapje.

Ten slotte, de nieuwe Michael Kors winkel. De grote drukte daar binnen loog er niet om, de boetiek is een goede aanwist voor de straat. Een grote lichte zaak, tot de nok gevuld met mooi lederwaar en Michael Kors accessoires. De speciale Vogue Fashion Night Out items vlogen de winkel uit.

Ik ben ontzettend benieuwd hoe jullie Nederland’s eerste Fashion Night Out hebben beleefd. Ik vond het een hele gezellige en sfeervolle avond. Daarnaast was het fantastisch dat zoveel winkels op de P.C. Hooftstraat mee deden aan dit mode evenement. Niet alleen hielden ze tot 22.00 hun deuren open, overal was wel iets bijzonders te zien, te doen, te eten of te drinken. En dat was een hele leuke en welkome actie voor hun vaste klanten, maar ook juist voor degene die een duwtje in de rug nodig hadden om bepaalde winkels binnen te stappen.

donderdag
aug092012

Editor's favorite: Hermessence Collection

Meest bekend om haar lederwaren zou je soms bijna vergeten dat modehuis Hermès nog veel meer bijzondere items in haar luxueuze collectie heeft zitten. Mijn absolute favoriet: hun adembenemend lekkere parfum.

Ruim twee jaar geleden rook ik voor het eerst hun Hermessence Collectie en sindsdien draag ik vrijwel niets anders meer. ‘Mijn’ geur is Ambre Narguilé. Een fantastische, pure parfum. Een zoet en warm aroma (“je ruikt naar vers gebakken appeltaart” heb ik vaker gehoord), zonder dat hij te zwaar wordt. Een vleugje sensueel, bijna Oosters, daarom vind ik hem zo lekker.

The Hermessence Collection is een bijzondere lijn geuren van het modehuis Hermès. Jean-Claude Ellena, de parfumeur van het huis, heeft zich bij de creatie laten inspireren door de pure, sobere en intense geuren van de wereld.  De collectie bevat 10 unieke geuren die net zo chique klinken als ze ruiken: Rose Ikebana, Osmanthe Yunnan, Brin de Réglisse, Vétiver Tonka, Iris Ukiyoé,Vanille Galante, Poivre Samarcande. Paprika Brasil, Ambre Narguilé en de nieuwste Santal Massoïa.

De geuren zijn allemaal unisex en perfect om met elkaar te combineren. Mijn hoofdgeur is amber, maar ik draag het vaak met een vleugje peper. Of ik spray een delicate rozengeur gecombineerd met mandarijn en sinasappelbloesem.

The Hermessence Collection is alleen maar verkrijgbaar in Hermès boetieks. Voor de grote verpakking van 100 ml betaal je €175,-, maar je kunt er ook voor kiezen om de gift set aan te schaffen: hier kies je zelf vier verschillende mini’s (15 ml) voor €105,-. Alle flesjes worden verpakt in een eigen Hermès zakje en ingepakt in een signature oranje Hermès doosje met strik. Een heerlijk cadeau voor jezelf, maar ook fantastisch om aan iemand te geven (en samen te delen).

Ik ben in ieder geval een grote fan en ik kan niet wachten om binnenkort weer een nieuwe set mini’s aan te schaffen met geuren die ik nog niet eerder zelf gedragen heb. “Een parfum dat uitnodigend en afstandelijk is, met bittere en uitheemse geuren van hars, gedroogde vruchten en de bekende ‘confiture de lait’ en bloemen”, dat klinkt toch bijna poëtisch?

woensdag
aug082012

Van korset naar bustier

Zeven op de tien vrouwen geeft jaarlijks tussen de €50 en de €250 euro uit aan ondergoed. Vooral single vrouwen of dames in een prille relatie investeren veel in lingerie. Daar kun je dus uit opmaken dat ondergoed niet alleen gedragen wordt uit hygiëne en om ons lichaam goed uit te laten komen, maar ook omdat het mooi en sexy beschouwd wordt. 

Het idee van onderkleding als iets wat er ook goed uit moet zien ontstond echter pas laat in de 19de eeuw. Eerst was er het korset, een strak kledingstuk om de taille en de boezem van de vrouw te accentueren en te zorgen voor een goede houding. Pas na jaren “wie mooi wilt zijn moet pijn lijden”, werd het korset aan het einde van de 19de eeuw kleiner en minder vernauwend, waarmee langzaam de beha ontstond zoals wij deze nu kennen. Één van de dames die in deze ontwikkeling een belangrijke rol speelde was de franse korsettenmaakster Simone Pérèle. In 1948 begon zij in haar atelier met het ontwerpen van lingerie om vrouwen zo te laten zien dat ondergoed niet alleen praktisch, maar ook mooi en chique mocht zijn. Ze ontwierp de Soleil, een kanten balconette bh met hoekige cups. In plaats van bh’s te dragen om de borsten als het ware plat te drukken om ze op hun plek te houden, daagde Pérèle vrouwen uit hun sensualiteit te tonen door het dragen van bijzondere lingerie.

Ruim zestig jaar later wordt de filosofie van Madame Pérèle nog steeds in stand gehouden in het huidige bedrijf. De bedrijfsleiders, Catherine en Philippe Pérèle, hebben de normen en waarden van het merk hoog in het vaandel staan en verwachten van al hun bh’s nog steeds de allerhoogste kwaliteit. In de collectie van Simone Pérèleis veel aandacht voor verschillende lichaamsmaten, om er zo voor te zorgen dat ieder vrouwen lichaam goed tot haar recht komt in de juiste lingerie.

De prijzen van de setjes ligt tussen de €110,00 en de €150,00. Daarvoor koop je niet alleen een mooi setje lingerie, maar ook een klein stukje geschiedenis. 

woensdag
aug012012

Een korte histoire van Les Vernis

Elk seizoen introduceert modehuis Chanel een setje it-kleuren nagelak. Lakjes in dé kleuren van dat moment, passend bij de lopende trends. De drie nagellakjes bestaan meestal uit één tijdloze en klassieke kleur en twee trendgevoelige kleurtjes.

Nagellak is een schoonheidsproduct dat rond 1925 op de markt kwam. Daarvoor moesten dames het doen met kookboeken waarin het recept voor nagellak te vinden was. Pas na de introductie van autolak rond 1920, werd voor het eerst echt nagellak geproduceerd.  Het ‘recept’ voor autolak deed bij de Franse visagiste Michelle Manard een belletje rinkelen en volgens velen was zij dan ook degene die de boeken in gaat als de uitvindster van de nagellak. Anderen beweren echter dat het de gebroeders Revlon waren aan wie we onze mooie gekleurde nagels te danken hebben. Hoe dan ook duurde het na de autolakontdekking toch nog een paar jaar voordat het ook voor consumenten beschikbaar was.

Rood was toen de meest gedragen (en voornaamst geproduceerde) kleur en de lak werd slechts in het midden van de nagel gedragen. Het ‘maantje’ onderaan en de randjes werden kleurloos gelaten. Pas richting de jaren ’30 worden nagels verder ingevuld, maar volgens etiquette hoort het maantje leeg te blijven.

In de jaren ’60 voerde pastelkleuren de trend op de nagels, daarna zag in de jaren ’70 de French Manicure het levenslicht. In het begin alleen een trend onder de Hollywood sterren, maar daarna een nagelstijl die in alle bevolkingslagen terecht kwam. Tien jaar later was het echter over met de au-naturel en basic nagellak. Neon geel, hard roze, fel groen en schreeuwend blauw werd de trend.  Hoewel het ver van het traditionele schoonheidsideaal afstond, konden veel mensen het toch waarderen. Maar niet voor zo lang, want in de jaren ’90 werden de conventionele kleuren nagellak weer meer gebruikelijk: rood, beige, crème. Maar ook zwarte nagellak deed haar intrede. Een uitzonderlijke kleur, maar al snel werd het als een chique kleur lak beschouwd. Het is daardoor des te grappiger om te bedenken dat het daarna ‘geadopteerd’ werd door gothics, die zich onder andere door hun make-up en kledingkeuze af probeerde te zetten van de maatschappij. Sinds 2000 is de rem eraf en kan eigenlijk álles: glitters, cavair, matte lak, figuurtjes, crackle lack, color blocking.

Terug naar Chanel. Inmiddels heeft het Franse merk ruim 550 lakjes op haar naam staan, de één nog populairder dan de andere. Sommige series komen ook met een leuk verhaal, zoals de Les Jeanscollectie, waar de kleuren (Le Vernis Blue Rebel, Blue Boy and Coco Blue) vernoemd zijn naar het turbulente liefdesleven van Coco Chanel.

De nieuwste lijn Le Vernis Fall, bedacht door Chanel’s make-up creative director Peter Philips bestaat uit drie donkere kleuren nagellak: Vertigo, Suspicious en Frenzy. En nee, het is geen toeval dat het alle drie namen zijn van klassieke Hitchock films, zijn werk vormde namelijk de inspiratiebron voor de nieuwe serie. Net zoals zijn hoofdrolspeelsters, als Grace Kelly of Tipi Hedren, belichamen de nieuwe kleuren een tijdloze vorm van schoonheid en elegantie die iedere vorm van mode en trends overleven.

 

dinsdag
mei152012

Kijk uit je doppen trut II

"Toen ik besloot dat verzoek te negeren (hij is hier toch de malle eppie dat hij tijdens spitsuur met z’n gigantische batmobile de Nassaukade over gaat cruisen) werd hij boos op mij!"

Het is al weer bijna een half jaar geleden dat ik mijn eerste Kijk uit je doppen trut schreef, dus tijd voor een vervolg. Niet zonder reden, want er is een hoop verandert sindsdien. Ik dacht toentertijd al aardig wat kennis en ervaring te hebben met fietsen door Amsterdam. Maar eerlijk is eerlijk, nu weet ik pas hoe het is om door Amsterdam te fietsen. Nu ik vier dagen in de week iedere ochtend en avond ruim 30 minuten van de top van Amsterdam West naar het uiterste van Amsterdam Zuid fiets, leer ik pas echt de fijne kneepjes van het vak. En HELLO, dat is niet mis.

Inmiddels heb ik al ontdekt dat je ook ter fiets te maken hebt met piek- en daluren en dat je tussen half 8 en 9 ’s ochtends en half 6 en 7 ‘s avonds de Overtoom eigenlijk beter kunt mijden: opgestopte wegen, stoplichten die te lang op rood staan, aanrijdingen en files. Files van fietsers welteverstaan. Yuk.

Mijn nieuwe fietservaringen gaan niet alleen gepaard met een beter conditie en een hoop adrenaline op de vroege ochtend (dat dollemansrit element zit er wel nog in helaas), maar ook met de ontdekking van een aantal nieuwe rassen op de Amsterdamse fietspaden.

Goed, een ras kan ik hem misschien niet noemen, maar die ellendige bananen-man in zijn gele ligfiets die ik iedere ochtend tegen kom vind ik toch zo’n lul. Ik kan hem niet uitstáán, al heb ik geen idee waarom. Hij straalt zoiets uit van “ha jullie idioten op je onhandige grote fiets, kijk mij eens hip zijn in mijn snelle ligfiets”, terwijl ik alleen maar denk: je bent zelf knettergek op je zeer onmodieuze rotfiets.

Je hebt de AA’ers (Asociale Amsterdammers) die om het minste of geringste hun strotten schor blèren “ja hallooo, ga je nu naar links of naar rechts?”, “hey wijfie, let ’ns op de weg!”, “koooolére”. Ik had het er onlangs nog met een vriendin over, hoe veel ik ook van Amsterdam hou, de hardheid en grofheid van de stad begint me wel steeds meer op te vallen (en tegen te staan) hoe langer ik hier woon.

En dan, de bakfiets rijder. Je hebt bakfietsen en je hebt BAKFIETSEN. Met een route naar stage waar ik langs minstens 15 kinderdagverblijven en peuterspeelzalen kom is het niet vreemd dat ik de eerste categorie veel tegen komen. Maar die BAKFIETSEN, wat een rotdingen zijn dat. Laatst werd ik vriendelijk verzocht (door heel hard te bellen) of ik even op de stoep kon gaan fietsen zodat meneer er met zijn bakfiets - formaat fietspad - langs kon. Toen ik besloot dat verzoek te negeren (hij is hier toch de malle eppie dat hij tijdens spitsuur met z’n gigantische batmobile de Nassaukade over gaat cruisen) werd hij boos op mij!

Ah..  en de slingerende fietsers zonder bestemming. Althans, het lijkt alsof ze geen bestemming hebben of in ieder geval echt geen zin hebben in dat waar ze naartoe fietsen want ze zijn tuh-raaaag. Ze zijn verschrikkelijk om achter te fietsen omdat ze zo langzaam vooruit gaan dat ze  bijna vallen en daardoor gaan slingeren, waardoor ze dus onmogelijk zijn om in te halen.

En ten slotte de standaard-door-rood-rijders dan. (Vooral) mannen die waarschijnlijk fantaseren over een tweede leven als Tom Cruise of Bruce Willis en uit gebrek aan beter daarom iedere ochtend óók een beetje spanning en sensatie zoeken door standaard door rood te rijden en daarmee hun leven op het spel te zetten..  Ach, echt vervelend zijn ze eigenlijk niet trouwens, want deze waaghalzen zorgen wel voor een goede doorstroming van het verkeer.

Ik kijk nu al uit naar de terugweg vanavond. Enne, pas maar op bananen-man, morgen rij ik je misschien (per-on-geluk) wel aan!